fot.: Marek Glinkowski

TEATR ZL ETITOTORTO wg utworów Stanisława Lema Występują: Joanna Woźnicka Tomasz Owczarek reżyseria, scenariusz: Ewa Wyskoczyl scenografia: Ewa Wyskoczyl i Marek Glinkowski oprawa muzyczna: Stanisław Ruksza projekcje wideo: Marek Glinkowski światło: Mateusz "Morgan" Musialik konsultacje scenograficzne: Łukasz Błażejewski

.Ograniczenia człowieka w przewrotnym i ironicznym ujęciu Lema oznaczają to, że jesteśmy tu, tacy, a nie inni, pełni niezliczonych defektów i skazani na swoją subiektywność. Żaden kontakt rzeczywisty między naszą "ludzkością" a "nieludzkością" nie jest w istocie możliwy. Jakkolwiek jesteśmy ograniczeni i bezsilni, wytwarzamy w sobie ideę nieskończonej wiedzy, "konstruktorskiej wszechmocy" i swoją kondycję przymierzamy do tych ideałów.
Jednak Lemowski bohater w doświadczeniach wykraczania poza ludzki wymiar skazany jest na porażkę.

fot.: Marek Glinkowski

"Postacie [Lema] z reguły zachowują się schematycznie i to nie według odrębnych, indywidualnych schematów, tylko przeważnie według jednego schematu dla jednej postaci lub jednej sytuacji. W tych ramach często nieinteligentnie, w kółko i wciąż tak samo, czasami wręcz infantylnie. Ktoś np. jakby nie słyszał, co do niego mówią, i nie miał ochoty porozumiewać się. Wrzeszczy, naburmusza się i odgryza"
Robert Stiller, Lemie! po co umarłeś?, Kraków 2006

"Nie kosmiczne potwory stanowią u Lema największe zagrożenie dla człowieka, lecz on sam i jego pomysły. Czasem dlatego, że ich rezultaty dostają się w ręce tyranów lub sadystów, czasem dlatego, że już w samym pomyśle tkwi coś, co przekracza granice tego, co do pomyślenia i zaakceptowania, lub coś, co jakby zaprasza do działania czyste zło, niepowstrzymywane żadnymi barierami".
Jerzy Jarzębski, Lem, czyli o przekraczaniu granic, "Gazeta Wyborcza" 1-2 kwietnia 2006

W scenariuszu spektaklu wykorzystano fragmenty utworów Stanisława Lema: "Maska", "Noc księżycowa", Powrót z gwiazd"