"Marina" Carlosa Ruiza Zafona, jego najbardziej osobista książka, o czym autor wspomina we wstępie, zabiera nas w podróż do tajemniczej Barcelony lat osiemdziesiątych XX wieku.

Piętnastoletni Óskar Drai, podczas spacerów wokół swojej szkoły z internatem, poznaje Marinę. Tajemnicza rówieśniczka szybko zostaje jego przyjaciółką. W poszukiwaniu przygody trafiają na cmentarz, gdzie spotykają zagadkową damę w czerni. Postanawiają ją śledzić... tak zaczyna się odkrywanie kolejnych zagadek. Cała historia kręci się wokół wielkiej miłości, namiętności oraz chęci wiecznego życia. Po raz kolejny wyobraźnia, bogaty język oraz szczegółowe opisy Barcelony sprawiają, że można poczuć, jakby się tam było naprawdę.

Powieść pełna pięknych i ponadczasowych myśli.

Po dużym sukcesie "Cienia wiatru" oraz po "Grze Anioła", spodziewałam się książki o podobnej tematyce i napisanej w podobnej konwencji. I tym razem autor mnie nie zaskoczył. "Marina" jest jednak od pozostałych znacznie bardziej dynamiczna. Na każdej stronie czuć intrygę, bardzo szybko przechodzi się do kolejnych rozdziałów. Koniec powieści jest przewidywalny.

Polecam każdemu, kto choć na chwilę pragnie znaleźć się w tajemnicznej Barcelonie lub pragnie poczuć atmosferę intrygi, grozy i przygody. Pod tym względem, Carlos Ruiz Zafon mnie nie zawiódł.
 

Hanna Przybyła