Sylwetki Wojciecha Kuczoka nie trzeba przedstawiać. Jego nazwisko stało się głośne za sprawą książki "Gnój" oraz napisanego na jej podstawie scenariusza do filmu M. Piekorz "Pręgi". Wcześniejsze jego publikacje także uzyskiwały pozytywne opinie krytyki. 

"Opowieści przebrane" to wybór tekstów opublikowanych w latach wcześniejszych, w zbiorach "Opowieści słychane" oraz "Szkieleciarki". 

Bohaterowie opowiadań są zupełnie różni, a jednocześnie jednym głosem opowiadają o naszych lękach, których się boimy lub wstydzimy, o płynnej granicy między pamięcią a wyobraźnią. Kuczok posiada niezwykłą zdolność wglądu w najgłębsze zakamarki ludzkiej psychiki. Autor jest wierny najczęściej poruszanym przez siebie tematom: wpływu przeżyć z dzieciństwa na dorosłe życie, miłości, śmierci, seksualności. Erotyzm w opowiadaniach odgrywa dużą rolę, czasem delikatny i subtelny, czasem naiwny, a czasem prymitywny i wulgarny. Nie jest go jednak za dużo. 

Mistrzowsko skonstruowane opowiadania zaskakują nas wielobarwną inwencją językową. W tekstach odnajdujemy różne gwary, dialekty, kalambury i inne stylistyczne zabiegi, które tworzą oryginalną narrację. Są tak naprawdę przemyślane i podkreślające wymowę każdej historii. 

Twórczość Kuczoka nie jest łatwa w odbiorze. Nie o to zapewne autorowi chodzi. Niemniej jego proza porusza sumienia, uwrażliwia i otwiera na drugiego człowieka.