Amerykańscy naukowcy z Heartmath Institute w Kalifornii wykazali, że zwykły fakt wywołania pozytywnej emocji czy to dzięki wspomnieniu, czy wytworowi fantazji, niezwłocznie prowadzi do przesunięcia zmienności serca do fazy koherencji (spójności, harmonii). Serce natomiast ułatwia znacznie funkcjonowanie mózgu. Czy wobec tego słuszne wydaje się oczekiwanie od pewnego rodzaju filmów terapeutycznych właściwości dla serca i umysłu widza?

Na to oraz podobne pytania będzie można odpowiedzieć uczestnicząc w listopadowych spotkaniach filmowych w DKF „Olbrzym".

Obok oficjalnego nurtu w polskim kinie doszło w swoim czasie do głosu nowe zjawisko - „kino osobne" Andrzeja Kondratiuka. Twórca w 1973 roku stwierdził: „Tęsknię za kinem bardzo prywatnym, bez udziału przemysłu, bez zewnętrznych konieczności". Tzw. „Tryptyk Gzowski" (od jeziorka w Gzowie w woj. łódzkim) realizowany był w drewnianej chacie pośrodku lasu (domek letniskowy), z udziałem rodziny reżysera i przyjaciół. Pozbawiona tradycyjnej fabuły opowieść wpisuje się w refleksję o bytowaniu wśród przyrody i o przemijaniu czasu. Refleksyjnie pobudzający, lecz czy kojący umysł i serce?...

5 listopada o godz. 18.00 przeniesiemy się na łono przyrody - naturalnego "podłoża pod" autorefleksję. Obejrzymy, m.in. "Pełnię" (1979) oraz fragmenty "Czterech pór roku" (1984) w reżyserii Andrzeja Kondratiuka.

WSTĘP WOLNY!