Tarnowskie Góry, 27.10.2008 r.

Burmistrz Miasta Tarnowskie Góry
Pan Arkadiusz Czech

,,sobie zapisaliśmy przetrwanie
w niedoskonałości"
[B. Lubosz, Poemat ojczysty]

W imieniu własnym, społecznego komitetu i osób popierających składam na ręce Pana Burmistrza wniosek o nadanie Miejskiej Bibliotece Publicznej w Tarnowskich Górach imienia znanego i cenionego literata, honorowego tarnogórzanina, nieżyjącego już BOLESŁAWA LUBOSZA.

Są takie miejsca, w których szczególnie ważna jest świadomość wzorów, celu dążenia i poczucia skąd przyszlismy i dokąd zmierzamy. Bez wątpienia jednym z nich jest biblioteka, a nasza tarnogórska Miejska Biblioteka Publiczna mieszcząca się przy ulicy Zamkowej spełnia na pewno ważkie zadanie w edukacji młodego pokolenia, jest także ostoją dla dojrzałych mieszkańców.Jest miejscem gdzie schodzą się drogi różnych pokoleń naszego miasta, gdzie bez względu na wiek odnajdujemy niebo i ziemię i ową rozkwitającą (...) myśl człowieczą (B.Lubosz).

Bolesław Lubosz często podkreślał, że z Tarnowskimi Górami związany jest genius loci,że mają one dobrego ducha opiekującego się tym miejscem. Miasto gwarków było zawsze dla autora książki "Kraina gwarków i lasów" miejscem magicznym, tą pierwszą i ostatnią mała ojczyzną.

Lubosz z urodzenia tarnogórzanin, z zamieszkania katowiczanin, wracał do swojej małej ojczyzny, miasta, o którym często wspominał w swojej twórczości. Miasta, w którym myślał osiąść i spędzić jesień swojego życia, bo jak pisał w jednym ze swoich wierszy:

Szukałem szczęścia i piękna(...)I choć jestem w nieustannej wędrówce,I choć przemierzyłem wszystkie świata kąty(...) (nigdy) nie opuściłem swego rodzinnego miasta. (Podróże, w: Późny horyzont)

I jak tylko może sprawić życie, wrócił, by spocząć tu po wsze czasy .

Obowiązek nakazuje przywołać kilka najważniejszych faktów z życia tego znanego i uznanego ślaskiego literata.
Pan Bolesław wywodził się z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych, jego ojciec Franciszek uczestniczył w trzech powstaniach śląskich, dziadek ze strony matki, Kacper Mrozek, znany był w Żernikach jako tzw. polski król dzięki swoim działaniom rozbudzania i utrwalenia tam świadomości narodowej.

Bolesław Lubosz urodził się w Tarnowskich Górach 11 stycznia 1928 roku, gdzie jego ojciec osiadł po zakończeniu trzeciego powstania i pracował w miejscowym węźle kolejowym.

Z Tarnowskimi Górami związane są jego lata dzieciństwa oraz młodości. Po maturze w liceum im. Księcia Jana Opolskiego (dzisiaj "Staszic") studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim polonistykę i slawistykę.

Po wojnie razem z panem Miłowanowem zrekonstruował miejską bibliotekę publiczną (Luboszowie ukrywali podczas okupacji księgozbiór biblioteki gminnej ze Strzybnicy) oraz stworzył zalążki kół: dramatycznego i muzycznego.
Działał w harcerstwie, był drużynowym w Szkole Ćwiczeń, członkiem miejscowej Komendy Hufca i razem z bratem Jerzym założyli bibliotekę przy Komendzie Hufca, głównie z własnych, rodzinnych zasobów.

Po studiach pan Bolesław Lubosz, jako mieszkaniec Tarnowskich Gór, z wielkim zaangażowaniem pracował przy powołaniu do życia Towarzystwa Miłośników Ziemi Tarnogórskiej. Pierwszym prezesem Towarzystwa był sztygar Alfons Kopia, a sekretarzem generalnym - Bolesław Lubosz. To właśnie dzięki między innymi ich działalności ocalał budynek "Sedlaczka" i rozpoczęto profesjonalną konserwację tarnogórskich podziemi; zorganizowano także pierwszą wystawę muzealną. W tym czasie także zaprosił Lubosz do Tarnowskich Gór wybitnych pisarzy, np.: Gustawa Morcinka, Wilhelma Szewczyka, czy Zdzisława Hierowskiego, by pozyskać ich poparcie dla działań organizującego się Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.

Bolesław Lubosz podjął wielką popularyzatorską kampanię w prasie wojewódzkiej jak i ogólnopolskiej na temat historii i kultury Tarnowskich Gór. Wynikiem tych starań pisarskich jest między innymi książka zatytułowana: "Kraina gwarków i lasów", opowiadająca o przeszłości i teraźniejszości miasta gwarków (wydana w 1969 roku).

Bolesław Lubosz ma w swoim dorobku pisarskim 50 powieści, tomów wierszy, esejów, opowiadań oraz sztuk teatralnych. Zdobył nimi uznanie w całej Polsce, a książki jego tłumaczone były na język: niemiecki, czeski, łużycki. Jest także tłumaczem literatury niemieckiej. Za swoją twórczość otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

Zasiadał przez wiele lat w jury konkursu "Po naszemu, czyli po śląsku", był jurorem Tarnogórskiego Konkursu Poetyckiego im. ks. Jana Twardowskiego, był m.in. gościem "Wieczoru pod renesansowym stropem", a także Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.

Publikacje, ktore ukazały się za życia twórcy zamyka zbiór wierszy "Późny horyzont". Pomieścił tu poeta wiersz "Tarnowskie Góry", w którym wyznaje "O tej odnalezionej porze,kiedy schodzą się podmuchy wszystkich pokoleń - w tym miejscu,gdzie pulsuje środek mojego świata, codziennie od nowa wprowadzam się do miasta moich wielkich obowiązków.Wiem, że tylko tu mogę odnaleźć niebo i ziemię i ową rozkwitającą w mrokach roboczych myśl człowieczą. (...) Tak będzie po wsze czasy!

Tarnowskie Góry, miasto wielkich obowiązków, to miejsce, które ma szczególny wymiar twórczy i życiowy w drodze artystycznej i prywatnejBolesława Lubosza.

Temat związany z ziemią tarnogórską Lubosz eksponuje w wielu opowiadaniach i esejach. Jego wybitny i uznany p
oemat "Cztery pory odkupienia" zaczyna się od słów: "Zacznijmy od zmartwychwstania tarnogórskich traw i drzew ...".
Rekomendację jego literackiego talentu i człowieczeństwa daje wybitny poeta, germanista mieszkający w Berlinie, Henryk Bereska, który napisał o Luboszu: "Można na nim polegać podobnie jak na górnikach pracujących pod ziemią. Jego wiersze poświęcone tym ludziom należą do najpiękniejszych jakie tłumaczyłem. Publikowały je liczne niemieckie antologie (...) i tak jak górnicy urabiają węglowe złoża, w podobny sposób on krząta się przy słowie (...) Tropiciel słów."

Pamięć o Bolesławie Luboszu, którego twórczość jest związana z Tarnowskimi Górami, ze Śląskiem, jest na pewno warta ocalenia i uhonorowania.

Myśl poety: "sobie zapisaliśmy przetrwanie w niedoskonałości" (B. Lubosz, Poemat ojczysty)
najtrafniej ucina czy rozstrzyga wszystkie wątpliwości co do oceny człowieka. Dzieło poety, literata, animatora kultury jest zawsze niewymierne, prowokuje różne pytania.

I gdyby patrzeć na składany wniosek sceptycznie, bo przecież i tak należy, to trzeba powiedzieć,że życie ludzkie nigdy nie jest jednoznaczne. W wymiarze wielu naszych działań można odnaleźć niedoskonałość, przez którą jednak dążymy do doskonałości.

Jedno jest pewne, pamięć o tarnogórzaninie Bolesławie Luboszu i jego twórczości jest warta ocalenia. Sobie bowiem zapisujemy przetrwanie, ocalając to co wartościowe i cenne dla kultury naszej małej ojczyzny i dlatego sądzimy, że Pan Burmistrz przychyli się do wniosku o nadanie Miejskiej Bibliotece Publicznej w Tarnowskich Górach imienia znanego i cenionego literata, honorowego tarnogórzanina, nieżyjącego już Bolesława Lubosza.

Z poważaniem,

Stanisława Szymczyk

Społeczny komitet:

Jan Hahn
Krystian Krzemiński
Zbigniew Markowski
Michał Sporoń
Stanisława Szymczyk

Wniosek popierają :

Senator RP Maria Pańczyk - Pozdziej
Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej
Tarnogórskie Stowarzyszenie - Uniwersytet Trzeciego Wieku
Muzeum Tarnogórskie
Mirosław Błaszczak
Ewa Bielat
Wojciech Betkiewicz
Maria Dembecka - Kowol
Józef Dzielicki
Andrzej Fiała
Joachim Ganszyniec
Maria Jankowska
Barbara Jasiulek
ks. Herbert Jeziorski
Krystyna Karczewska
Sylwia Koj
Alicja Kosiba - Lesiak
Marzena Langner
Krzysztof Mazik
Adam Morawiec
Jerzy Paszek
Marek Porada
Kazimierz Sporoń
Piotr Szczęsny
Michał Szymczyk
Krzysztof Śmieja
Stanisław Tarasek
Jerzy Węgielski
Sławomir Wilk
Maria Woszek